استراتژی سودده فارکس

استراتژی معاملات پلکانی

هر یک از معاملات خود را به عنوان یک سرمایه‌گذاری در نظر بگیرید. شما مبلغ مشخصی وارد بازار می‌کنید که حکم سرمایه شما را دارد. حال امیدوار هستید که بعد از زمان معینی بازار در جهت دلخواه شما حرکت کند و بتوانید پس از کسب مقدار سودی که مد نظر دارید، معامله را خاتمه دهید. در این حالت، شما برای سرمایه‌گذاری در بازار دلیلی دارید.

6 استراتژی معاملاتی سودآوری مبتنی بر Pullback

احتمالا می‌دانید که پولبک قیمت در روندها، یکی از استراتژی‌های معاملاتی پایه است و راه‌های زیادی برای کسب سود هنگام معامله با پولبک وجود دارد.

در تمام تایم ‌فریم‌ها می‌توانید از پولبک‌های معاملاتی، کسب سود کنید، چون یک روند ممکن است در هر جایی از نمودار (از نمودار 5 دقیقه‌ای تا تایم فریم ماهانه) ظاهر شود.

چه یک تریدر روزانه باشید یا یک سوئینگ تریدر (تریدر نوسان‌گیر)، می‌توانید (با اطمینان) از استراتژی‌های مبتنی بر پولبک استفاده کنید.

در پست آموزشی امروز، ما 6 استراتژی سود آور مبتنی بر پولبک را مورد بحث قرار می‌دهیم؛ اما قبل از آن اجازه دهید مشخص کنیم که منظور از معامله بر اساس پولبک (pullback trading) چیست:

منظور از معامله بر اساس پولبک (pullback trading) چیست؟

پولبک، یک توقف یا افت متوسط در قیمت یک سهم یا کالا است که در طول پیشرفت مستمر قیمت رخ می‌دهد.

پولبک تقریبا مشابه اصلاح یا تثبیت است. عبارت “پولبک” به کاهش قیمت اشاره دارد که برای مدت کوتاهی – مثلا چند کندل متوالی- قبل از شروع مجدد روند صعودی ادامه دارد.

بعد از این‌که امنیت، یک حرکت صعودی بزرگ قیمت را پشت سر گذاشت، معمولا پولبک‌ها به عنوان فرصت‌های خرید در نظر گرفته می‌شوند.

به عنوان مثال، بعد از یک گزارش سود قوی، قیمت یک سهام ممکن است قبل از معکوس شدن، با افزایش سود همراه باشد زیرا معامله گران از موقعیت‌های موجود سود می‌برند. از سوی دیگر، سود مثبت، سیگنالی اساسی برای ادامه رشد سهام است.

قبل از شروع مجدد روند صعودی، اکثر پولبک‌ها شامل حرکت قیمت سهام (اوراق بهادار) به سطوح حمایتی تکنیکالی، مانند مووینگ اوریج‌ها یا پیووت پوینت‌ها هستند. معامله گران باید این سطوح حمایتی بحرانی را زیر نظر داشته باشند، زیرا شکست، زیر این سطوح، می‌تواند به جای پولبک، معکوس شدن روند را نشان دهد.

اکنون که می‌دانیم پولبک چیست، اجازه دهید درمورد چند استراتژی که در معاملات مبتنی بر پولبک به ما کمک می‌کنند صحبت کنیم.

6 استراتژی معاملاتی پولبک

اینجا 6 استراتژی معرفی می‌شوند که می‌تواند هنگام انجام معاملات پولبک از آن‌ها استفاده کنید:

1- خطوط روند

تعیین جهت روند باید نسبتا ساده باشد. نوسان ساختارهای high و low ساده‌ترین راه برای شناسایی روند است.

مجموعه‌ای از HHها (Higher High به معنای سقف بالاتر از سقف قبلی) و به دنبال آن مجموعه‌ای از HLها (Higher Low به معنای کف‌های بالاتر از کف قبلی) یک روند صعودی را تشکیل می‌دهند. در حالی که مجموعه‌ای از LLها (Lower Low به معنای کف‌های پایین‌تر از کف قبلی) و LHها (Lower High به معنای سقف‌های پایین‌تر از سقف قبلی) یک روند نزولی را تشکیل می‌دهند.

 پولبک

مشکل این است که اعتبار خطوط روند اغلب به زمان بیشتری نیاز دارد. یک خط روند برای تایید اعتبار به 3 نقطه تماس نیاز دارد. شما همیشه می‌توانید 2 نقطه تصادفی را به هم متصل کنید، اما تنها زمانی که سومین نقطه را به دست بیاورید، می‌توانید یک خط روند را ترسیم کنید.

بنابراین پولبک خطوط روند، فقط در نقاط تماس سوم، چهارم و یا پنجم قابل معامله است.

خطوط روند می‌توانند در کنار سایر روش‌های پولبک به خوبی کار کنند؛ اما به عنوان یک روش مستقل، معامله‌گر ممکن است موقعیت‌های زیادی را هنگام انتظار برای تایید اعتبار خط روند از دست بدهد.

2- مووینگ اوریج‌ها

مووینگ اوریج بدون شک یکی از پرکاربردترین ابزارها در تحلیل تکنیکال است و می‌تواند به طرق مختلف مورد استفاده قرار گیرد. شما می‌توانید برای معاملات پولبک هم از موورینگ اوریج‌ها استفاده کنید.

ممکن است از مووینگ اوریج 20، 50 یا حتی 100 دوره‌ای استفاده شود، که خیلی مهم نیست و همه چیز به این بستگی دارد که شما معامله گر کوتاه مدت هستید یا بلند مدت.

مووینگ اوریج‌های کوتاه‌تر توسط معامله گران کوتاه مدت برای دریافت سریع‌تر نشانه‌ها استفاده می‌شوند؛ البته این نوع مووینگ اوریج‌ها بیشتر در معرض نویز و سیگنال‌های نادرست قرار دارند.

از سوی دیگر، مووینگ اوریج‌های بلند مدت، آهسته‌تر حرکت می‌کنند، کمتر در معرض نویز قرار دارند، اما مکمن است در شناسایی فرصت‌های معاملاتی کوتاه مدت، خوب عمل نکنند. برای استفاده از آن‌ها، باید مزایا و معایب هر یک را در نظر بگیرید.

پولبک

از نمودار هفتگی بالا، که متعلق به Suzlon Energy Ltd است، می‌توانیم ببینیم که EMA 50 چگونه به عنوان یک حمایت عمل می‌کند و معامله گران می‌توانند در صورت از دست دادن فرصت خرید در پولبک، وارد معامله شوند.

3- فیبوناچی

در بازارهای مالی، سطوح فیبوناچی به‌ ویژه برای معامله گران پولبک، بسیار خوب عمل می‌کنند. برای کار با این ابزار منتظر تشکیل یک روند جدید می‌مانید، سپس ابزار فیبوناچی A-B را از مبدا روند تا پایان موج روند ترسیم می‌کنید. سپس می‌توان با استفاده از نقطه C اصلاحی فیبوناچی، پولبک‌ها را مشخص کرد.

همان‌طور که در نمودار زیر نشان داده شده است، روند جدید قبل از شروع مجدد روند صعودی، دقیقا به سمت سطوح اصلاحی 50 یا 61 فیبوناچی برگشته است.

پولبک

سطوح اصلاحی فیبوناچی، به ویژه زمانی که با مووینگ اوریج‌ها ترکیب می‌شوند، می‌توانند موفقیت آمیز باشند، و نقاطی که سطوح فیبوناچی بر مووینگ اوریج منطبق می‌شوند، می‌توانند مناطقی با احتمال پولبک بالا در نظر گرفته شوند.

4- Breakout

قیمت همیشه مستقیم حرکت نمی‌کند و در هر بازار مالی، اغلب با امواج قیمتی مختلفی مشخص می‌شود. علاوه بر این، امواج روند صعودی و نزولی در بازارهای مالی، به صورت متناوب تکرار می‌شوند.

همان‌طور که در نمودار زیر نشان داده شده است، در طول یک روند صعودی، امواج روند غالب به سمت بالاتر رفته‌اند؛ و امواج اصلاحی، حرکاتی در خلاف جهت روند فعلی هستند. معامله گرانی که از پولبک‌ها برای معامله استفاده می‌کنند، به دنبال سطوح اصلاحی هستند و در طی آن سطوح وارد معاملات می‌شوند.

مفهوم این است که شما باید منتظر بمانید تا قیمت در طول یک روند، “پولبک بزند (به عقب برگردد)” تا قیمت ورودی بهتری به دست بیاورید. وقتی قیمت در حال افزایش است و شما معتقدید که به رشد خود ادامه می‌دهد، ترجیح می‌دهید که با کم‌ترین قیمت ممکن وارد آن معامله شوید (و نقاط پولبک این امکان را به شما می‌دهند).

پولبک

بریک اوت پولبک‌ها (Breakout pullbacks) بسیار رایج هستند و احتمالا اکثر معامله گران از این الگوی پرایس اکشن در معاملات خود استفاده می‌کنند.

بریک اوت پولبک‌ها، معمولا در نقاط عطف بازار اتفاق می‌افتند، وقتی قیمت از یک الگوی تثبیت (consolidation) خارج می‌شود. از جمله معروف‌ترین الگوهای تثبیت می‌توان به ویج‌ها، مثلث‌ها یا مستطیل‌ها اشاره کرد.

5- سطوح افقی

رفتار پلکانی (Stepping behavior) را می‌توان در تمام بازارهای مالی، طی چندین مرحله روند مشاهده کرد؛ این ریتم ذاتی قیمت است و افزایش و کاهش قیمت و جریان فعالیت بازار را نشان می‌دهد.

این الگوهای پله‌ای اغلب در طول مراحل روند ادامه دهنده دیده می‌شوند. این استراتژی معاملات پلکانی استراتژی پولبک، تکمیل کننده breakout retreat هست که قبلا به آن اشاره شد. بریک اوت پولبک نزدیک به نقاط عطف بازار رخ می‌دهد.

پولبک

با این حال اگر یک معامله‌گر، شانس ورود اولیه را از دست بدهد، این سطوح می‌توانند به او کمک کنند تا فرصت‌های ورود جایگزین را در حین انجام معامله پیدا کند.

علاوه بر این، یک معامله‌گر ممکن است از الگوی پله‌ای (stepping pattern) استفاده کند تا حد ضرر را در مکان مطمئن‌تری، پشت روند، قرار بدهد. معامله گر در این مثال منتظر می‌ماند تا قیمت یک مرحله را تکمیل کند و سپس حد ضرر را پشت منطقه پولبک قبلی قرار دهد؛ این کار باعث کاهش ریسک حد ضرر می‌شود.

6- استفاده از خطوط روند و فیبوناچی

در این استراتژی، ما از هردوی خطوط روند و سطوح فیبوناچی برای معاملات پولبک استفاده می‌کنیم. مراحل آن در زیر ذکر شده‌اند:

چگونه خروج خوبی از معامله داشته باشیم؟

ریسک و مدیریت آن در مفاهیم آموزش فارکس از اصول موفقیت است.یک ترفند در زمینه تحلیل ریسک وجود دارد که می‌تواند برای شما هم مفید باشد، به ویژه زمانی که تصمیم دارید از معامله خارج شوید.

ورود و خروج به بازار معامله فارکس

هر یک از معاملات خود را به عنوان یک سرمایه‌گذاری در نظر بگیرید. شما مبلغ مشخصی وارد بازار می‌کنید که حکم سرمایه شما را دارد. حال امیدوار هستید که بعد از زمان معینی بازار در جهت دلخواه شما حرکت کند و بتوانید پس از کسب مقدار سودی که مد نظر دارید، معامله را خاتمه دهید. در این حالت، شما برای سرمایه‌گذاری در بازار دلیلی دارید.

زمان خروج جایی است که سود کرده باشید

هنگامی که از استراتژی معاملاتی خود برای ورود به بازار استفاده می‌کنید، این استراتژی زمان خروج از بازار را نیز نشان می‌دهد. اگر شرایط مطلوب باشد، می‌توانید به استراتژی خود اطمینان کنید، اما بازار بالا و پایین‌های زیادی دارد و ممکن است تغییراتی غیرمنتظره در پیش باشد. در این مواقع چه واکنشی باید داشته باشید؟

یک ترفند برای زمان خروج از معامله -آموزش فارکس

بعضی معامله‌گران مثل ربات کار می‌کنند. به این صورت که حدود سود و ضرر معامله را مشخص می‌کنند و منتظر می‌مانند تا بالاخره یکی از آن‌ها فعال شود و به عنوان نتیجه معامله ثبت شود. برخی به دلایلی از این شیوه معامله کردن حمایت می‌کنند، اما این مقاله مختص افرادی است که در هنگام اجرای معاملات نیز مجددا بازار را ارزیابی می‌کنند. مثلا ممکن است حد ضرر را کاهش دهند یا در معامله‌ای که در جهت مطلوب پیش می‌رود، تصمیم بگیرند سود بیشتری کسب کنند.

غرق شدن در ضرر

یکی از افکار رایج این است که مردم از اینکه پول و سرمایه خود را در بازار از دست بدهند هراس دارند. کاملا قابل درک است، اگر شما به اندازه مبلغ مشخصی روی یک معامله ریسک کنید، انتظار دارید آن مبلغ بعلاوه قدری سود به شما بازگردد.

اما اگر فکر می‌کنید پول شما از دست رفته، در این صورت می‌توانید دید واضح‌تری از شرایط فعلی بازار داشته باشید. برای مثال، اگر در یک جفت‌ارز وارد معامله خرید شده باشید اما بازار در خلاف جهت نزول کند، در این شرایط معامله به اندازه مثلا ۲۰ پیپ وارد ضرر می‌شود. ولی ممکن است بازار دوباره به بالا صعود کند، به همین خاطر بیشتر تمایل دارید معامله را باز نگهدارید تا آن “۲۰ پیپ” ضرر را پس بگیرید تا اینکه مثلا ریسک کنید و وارد یک معامله جدید شوید.

یک ترفند برای زمان خروج از معامله -آموزش فارکس

مشاهده می‌کنید که فکر کردن درباره بخش اول معامله می‌تواند تا مرحله تصمیم‌گیری درباره زمانی که بخش دوم معامله پیش آید و بازار در آن صورت چطور عمل خواهد کرد نیز برسد. در این مواقع می‌توانید موقعیت را تحلیل کنید و اینطور در نظر بگیرید که آن ۲۰ پیپ پیش از این از دست رفته است. بازار حرکت خود را کرده است و سوالی که در حال حاضر باید روی آن تمرکز کنید این است که اکنون بازار قصد دارد به کدام جهت حرکت کند.

سود بیشتر

آنچه در قسمت قبل گفته شد، جنبه دیگری هم دارد. فرض کنیم بازار صعود کند و شما تردید دارید که آیا اجازه دهید حد سود معامله فعال شود، یا اینکه بگذارید معامله همچنان باز بماند و سود بیشتری بدست آورید. تنها راهی که می‌توان سودی که تا الان بدست آمده را محافظت کرد این است که معامله را خاتمه دهید.

در این شرایط، معامله‌گران محافظه‌کار ممکن است در آن نقطه از معامله خارج شوند و روی سود بدست آمده ریسک نکنند. معامله‌گرانی که بیشتر ریسک‌پذیر هستند شاید معامله را باز نگه دارند. اما معامله‌گران منطقی نگاه یکسانی به سود انباشته یا ضرر انباشته معاملات دارند. برای آن‌ها تفاوتی نمی‌کند که بازار در کدام جهت حرکت کند.

یک ترفند برای زمان خروج از معامله -آموزش فارکس

بازار مطلقا اهمیتی نمی‌دهد که شما در معامله چقدر سود یا ضرر کرده‌اید. در نتیجه، شما هم نباید در زمان تصمیم‌گیری درباره خروج یا عدم خروج از معامله به میزان سود و ضرر خود فکر کنید (البته فراموش نکنید که حد ضرر معامله را به سمت بالا جابجا کنید تا سود بدست آمده را تثبیت کنید).

شما باید به همان روشی که نقطه ورود به معامله را ارزیابی می‌کنید، نقطه خروج از آن را بررسی کنید. بسیار مهم است به یاد داشته باشید که هر معامله‌ای دو بخش دارد. یا اینکه می‌توانید از همه این موارد صرفنظر کنید و حدود سود و ضرر معاملات را تعیین کنید و منتظر نتیجه بمانید.

استراتژی خروج

استراتژی خروج استراتژی خروج یک طرح احتمالی است که توسط سرمایه گذاران، معامله گران، سرمایه گذاران ریسک پذیر یا صاحبین مشاغل با هدف تسویه‌ حساب یا نقد کردن دارایی‌های مالی و… در زمان خروج، برنامه‌ریزی می‌شود. این استراتژی می‌تواند برای خروج از یک کسب و کار بدون سود اجرا شود. که در این شرایط هدف اجرای این استراتژی کم کردن ضرر است. استراتژی خروج را همچنین می‌توان در زمانی که سرمایه‌گذار به هدف سود خود رسیده است، اجرا کرد. برای مثال سرمایه‌گذاران فرشته در یک کسب و کار می‌توانند پس از رسیدن به مرحله عرضه عمومی اولیه، این استراتژی را اجرا کنند. از دلایل دیگری استفاده از ای استراتژی، ایجاد تغییرات قابل توجه در بازار است.

محتویات

تعریف استراتژی خروج

استراتژی خروج به برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده گفته می‌شود که هریک از کارآفرینان، سرمایه‌گذاران، معامله گران و صاحبان مشاغل با هدف تسویه‌حساب یا نقد کردن دارایی‌های مالی و… در زمان خروج اجرا می‌گردد که می‌تواند فراتر از توافقات انجام‌شده صورت بگیرد. این استراتژی ممکن است برای خروج از سرمایه‌گذاری غیر فعال و اتمام یک سرمایه‌گذاری بدون سود انجام گیرد بنابراین در این صورت هدف از اجرای استراتژی خروج محدود کردن زیان و ضرر است. ممکن است این استراتژی زمانی اجرا شود که سرمایه‌گذار به سود هدف‌گذاری شده رسیده باشد. به‌عنوان‌مثال، یک سرمایه‌گذار فرشته ممکن است در یک شرکت استارت آپ استراتژی خروج را در اولین مراحل کار اجرا نماید. از دیگر دلایل اجرای این استراتژی را می‌توان به تغییرات چشم‌گیر بازار به دلیل اتفاقات فاجعه‌بار، دلایل قانونی اشاره کرد و هم‌چنین ممکن است سرمایه‌گذار به دلیل بازنشستگی از کار دست بکشد و درآمد خود را نقد نماید. خروج کسب‌وکارها نباید با استراتژی خروج بازارهای اوراق بهادار جهانی اشتباه گرفته شود. نکات کلیدی

  • استراتژی خروج، برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده برای نقد کردن اموال مالی است که در یک سرمایه‌گذاری تجاری انجام‌شده است.
  • استراتژی خروج، می‌تواند شامل عرضه سهام در اولین مراحل کار، مالکیت، خرید های فرعی باشد ولی ممکن است به‌صورت استراتژیک و با هدف جلوگیری از ورشکستگی و ضرر اجرا گردد.
  • استراتژی های خروج همواره بر توقف روش‌های زیان‌بار و بدون سود در معاملات تأکید دارند.

گزینه‌های خروج برای سرمایه گذاران خطر پذیر و بنیان گذاران

خروج از استارتاپ (Exit) به چه معناست؟ چرا خروج از استارتاپ مهم‌ترین مرحله از فرآیند مدیریتی یک صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر است؟ سرمایه گذاران خطرپذیر به طور متوسط چند سال پس از سرمایه گذاری روی استارتاپ از آن خروج می‌کنند؟ انواع گزینه‌های خروج از یک استارتاپ کدامند؟ خروج موفق از استارتاپ مستلزم چه عواملی‌ است؟ زمان‌بندی خروج چه نقشی را در پرتفلیوی سرمایه گذار خطرپذیر بازی می‌کند؟ در این مطلب با مفهوم خروج از استارتاپ، اهمیت و گزینه‌های آن و در مطالب بعدی بلاگ با اهمیت زمان‌بندی، نمونه‌هایی از موفق‌ترین خروج‌ها و همچنین رفتار خروج صندوق‌های سرمایه گذاری خطرپذیر در جهان آشنا می‌شوید.

خروج بنیان‌گذاران از استارتاپ

اگر مسیری که بنیان‌گذار هر استارتاپ‌ طی می‌کند را به چهار مرحله تفکیک کنیم، آن مراحل عبارتند از:

  1. ساختن
  2. جذب سرمایه از سرمایه گذاران خطرپذیر
  3. افزایش مقیاس
  4. خروج

خروج از استارتاپ و دریافت نقدینگی در ازای سهام تحت مالکیت، آخرین مرحله و تعیین کننده سهم کارآفرین از ارزش ماجراجویی خود خواهد بود. فرض کنید استارتاپی موفق در مراحل میانی توسعه، درخواستی مبنی بر فروش تمامی سهام خود به شرکتی بزرگ و هم‌صنعت را دارد. شرکت بزرگ‌تر با انگیزه بکارگیری تکنولوژی استارتاپ در راستای ایجاد مزیت رقابتی و افزایش سود اقتصادی، پیشنهاد خرید با مبلغی بسیار بالاتر از ارزشگذاری استارتاپ در آخرین مرحله جذب سرمایه را داده است. واضح است که در صورت موافقت هیئت مدیره‌ی استارتاپ، تمامی سهامداران اعم از بنیان‌گذاران، سرمایه گذاران خطرپذیر و شاید پرسنل، سهام خود را در ازای دریافت وجه نقد، سهام شرکت خریدار و یا ترکیبی از این دو فروخته و از استارتاپ خروج می‌کنند. (البته در مواقعی که استارتاپ پیشنهاد خریدی دریافت نمی‌کند، خود بنیان‌گذاران در صورت تمایل به خروج فرآیند زمان‌بر معرفی استارتاپ به شرکت‌های دیگر را طی می‌کنند.) می‌توان گفت اهمیت خروج برای بنیان‌گذاران استارتاپ در مقایسه با سرمایه گذاران خطرپذیر کم‌تر است؛ چرا که معمولا کارآفرینان برخلاف سرمایه گذاران خطرپذیر محدودیت زمانی ندارند. عمر یک صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر محدود (10 سال) است. به این معنا که تا پایان این بازه زمانی، بایستی صندوق از تمامی استارتاپ‌های موجود در پرتفلیو خروج و بازده را میان سرمایه گذاران صندوق (نهادهای ثروتمند مانند صندوق‌های بازنشستگی، بعضا بانک‌ها و بیمه‌ها، نهادهای خیریه و دانشگاهی، شرکت‌های بزرگ و…) تقسیم کند.

از طرف دیگر کارآفرین ممکن است بدلیل پیوند عمیقی که با استارتاپ خود دارد، شاید بتوان گفت رابطه‌ای پدرانه/ مادرانه با استارتاپ:) به صورت جدی به خروج فکر نکند.

به عقیده من، کارآفرین واقعی (فردی که بتواند شرکت‌های دیگری را هم از الف تا ی بسازد) در صورت عدم خروج (البته پس از اطمینان از پایداری نسبی وضعیت استارتاپ) و راه‌اندازی استارتاپ‌های دیگر، به توانمندی‌های خود خیانت کرده است. (پیشنهاد می‌کنم این پادکست از راجر دیکی، بنیان‌گذار Gigster را بشنوید).

خروج صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر

اگر مسیری استراتژی معاملات پلکانی که یک صندوق یا شرکت سرمایه گذاری خطرپذیر طی می‌کند را به 4 مرحله‌ تفکیک کنیم، آن چهار مرحله عبارتند از

  1. جذب سرمایه از نهادهای ثروتمند
  2. شناسایی استارتاپ‌ها و سرمایه گذاری
  3. مدیریت و نظارت بر استارتاپ‌های موجود در پرتفلیو
  4. خروج

از دیدگاه یک سرمایه گذار خطرپذیر خروج و دریافت نقدینگی در ازای سهام تحت مالکیت، آخرین و مهم‌ترین مرحله از این فرآیند است که به طور متوسط 5 الی 7 سال پس از سرمایه گذاری رخ می‌دهد. مهم‌ترین مرحله از این منظر که تعیین‌کننده میزان بازده سرمایه‌گذاری (Capital Gain) خواهد بود. این فرآیند علاوه بر “کلیدی ‌بودن” ویژگی دیگری دارد: “دشوار بودن”

برخلاف سرمایه‌گذاران فعال در بازارهای مالی عمومی، سرمایه‌گذاران خطرپذیر بدلیل عدم بهره‌مندی از امکان فروش سهام مالکیت خود در بازار بورس با مشکلات بزرگی در زمینه قیمت‌گذاری سهام (Pricing) و نقدینگی (Liquidity) مواجه هستند.

بنابراین اهمیت بررسی گزینه‌های موجود برای خروج مطرح خواهد شد که متأسفانه از تنوع چندانی نیز برخوردار نیستند. در ادامه به معرفی یکایک گزینه‌های خروج خواهیم پرداخت.

گزینه‌های خروج از استارتاپ

تملیک (Acquisition)

اصلی‌ترین استراتژی خروج از استارتاپ، فروش سهام به شرکتی بزرگ‌تر در صنعت مورد فعالیت یا صنعتی مشابه در ازای دریافت وجه نقد، سهام شرکت خریدار و یا ترکیبی از این دو می‌باشد. معمولا هدف شرکت بزرگ‌تر (خریدار) از تملیک، بهره‌مندی و بکارگیری محصول و یا تکنولوژیِ بکار رفته در شرکت کوچک‌تر (شرکت هدف) است بگونه‌ای که به مزیت رقابتی و در نهایت به افزایش سود اقتصادی منجر گردد. معمولاً در این نوع خروج، مدیران و کارکنان کلیدی که سهامدار می‌باشند، تا ‌زمانی پس از تملیک که سهام طبق برنامه واگذاری تعیین شده به ایشان واگذار شود همکاری خود با شرکت خریدار را ادامه می‌دهند. در واقع اساس این نوع از تملیک، هم‌افزایی پیش‌بینی‌شده بین محصول و یا خدمت ارائه شده توسط شرکت هدف و شرکت خریدار است. نوع دیگری از تملیک (Acquihire) نیز بر اساس توانمندی تیم بنیان‌گذار شرکت هدف صورت می‌گیرد. بعبارت بهتر، شرکت خریدار ارزشی برای محصول فعلی شرکت هدف قائل نیست و خواستار تملیک تیم و انتقال آنان به شرکت خود از طریق ارائه پیشنهادهایی مبنی بر حقوق‌ و مزایایی بسیار بالاست. از آنجا که این نوع تملیک در مراحل ابتدایی توسعه انجام می‌شود به بازده چندان چشمگیری برای سهامداران نمی‌انجامد.

ادغام و تملیک (Mergers and Acquisitions)

این فرآیند شامل ادغام دو شرکت مشابه و هم‌اندازه (Merger of equals) و خرید یا تملیک (Acquisition or takeover) شرکت کوچک‌تر (هدف) توسط شرکتی بزرگ‌تر (خریدار) است. تفاوت دو فرآیند نامبرده در تشکیل و عدم تشکیل شرکتی جدید است. به عبارت بهتر در حالت ادغام، شرکتی جدید ایجاد می‌شود حال آنکه در تملیک، تغییری در نام و برند خریدار پس از خرید شرکت هدف ایجاد نمی‌شود. هدف از این فرآیند که در آن شرکت توسط شرکتی مشابه و بزرگ‌تر خریداری می‌گردد، افزایش کارایی، سهم از بازار و در نهایت سود اقتصادی شرکت خریدار با بهره‌برداری از برخی ویژگی‌های شرکت هدف از قبیل موارد زیر است:

  • قابلیت‌ها
  • منابع
  • محصولات
  • منطقه جغرافیایی سرویس‌دهی
  • تکنولوژی و یا دارایی فکری
  • پتانسیل رشد سهام
  • جامعه مشتریان
  • عملیات سودده

البته گاهی دو شرکت هم‌صنعت و رقیب یکدیگر بوده و هدف از ادغام و تملیک صرفاً حذف رقابت موجود است. برای مشاهده نمودار مربوط به ارزش کل معاملات ادغام و تملیک‌ صورت گرفته در مقیاس جهانی و از سال 1985 تا 2018 به این لینک مراجعه کنید. بدلیل پیچیدگی ادغام و تملیک، بسیاری از شرکت‌هایی که قصد خرید شرکت‌های کوچک‌تر را دارند این فرآیند را در کنار شرکت‌های مشاوره مالی و همچنین تأمین سرمایه‌ها پیش می‌برند. برخی شرکت‌های بالغ و بزرگ برنامه‌ای نظام‌یافته برای پایش گزینه‌های ادغام و تملیک موجود و سپس انجام این فرآیند بصورت سالانه (Programmatic M&A) دارند. در ایران تعداد خروج‌ها از هر دو روش معرفی شده، بسیار کم است. دلیل آن هم میتواند تعداد بسیار کم شرکت‌های تکنولوژی محورِ بزرگ و با منایع مالی کافی برای خرید استارتاپ‌ها، نداشتن دیدگاه استراتژیک این شرکت‌ها و یا عدم وجود استارتاپ‌های موفق و قابل خریداری ست.

بازخرید سهام (Buy Back)

این فرآیند خروج که بیش‌تر در مورد سرمایه‌گذاران در مراحل بلوغ شرکت‌ها، صندوق‌های اختصاصی (Private Equities) رخ می‌دهد ساده و بسیار محبوب است. در این نوع خروج، خود بنیان‌گذار و یا شرکت، سهام سرمایه‌ گذار خطر پذیر را خریداری می‌کند. پیش‌نیاز امکان چنین خروجی وجود قرارداد سهام با اختیار فروش (Puttable Shares) میان سرمایه‌گذار خطر پذیر و بنیان‌گذار است. نکته بسیار مهم در این نوع خروج، وضعیت نقدینگی بنیان‌گذار می‌باشد. در واقع امضای این قرارداد و اعطای حق بازخرید سهام به بنیان‌گذار، در صورت کافی نبودن نقدینگی در دسترس او ممکن است ریسک مذاکرات و چانه‌زنی‌ها مبنی بر کاهش قیمت سهام و یا در نظر گرفتن بازه زمانی برای پرداخت بخشی از مبلغ تعیین شده را به دنبال داشته باشد.

فروش سهام در بورس (IPO or the sale after the IPO)

رؤیای هر سرمایه‌گذار خطرپذیر، خروج از طریق عرضه اولیه سهام شرکت در بورس است چرا که این خروج به بیش‌ترین‌ بازده سرمایه‌گذاری ممکن می‌انجامد. البته احتمال وقوع این رؤیا بسیار کم (فرض کنید 1 از 100) است. بعبارت بهتر از هر 100 مورد سرمایه گذاری روی استارتاپ‌ها، تنها یک مورد، موفق به فروش سهام به عموم می‌شود. معمولا این نوع خروج مربوط به زمانی‌ست که شرکت به بلوغ رسیده و امکان جذب سرمایه از صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر و یا صندوق‌های اختصاصی را ندارد. این شرکت اگر پیش‌نیازها و شرایط لازم برای عام شدن را محقق کند، با پشت سر گذاشتن مقدمات لازم و نسبتا پیچیده عرضه اولیه سهام، بخشی از سهام را بصورت عمومی و برای نخستین بار به سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی در بورس می‌فروشد. البته سرمایه‌گذاران خطرپذیر ممکن است در صورت مالکیت درصدی قابل توجه نتوانند تا مدتی مشخص پس از این رخداد، سهام خود را بفروشند.

استراتژی‌هایی برای معامله با سطوح فیبوناچی اصلاحی

استراتژی‌هایی برای معامله با سطوح فیبوناچی اصلاحی

لئوناردو پیزانو که با نام مستعار فیبوناچی نیز شناخته می‌شود، یک ریاضی‌دان مشهور ایتالیایی بود که در سال 1170 در شهر پیزا ایتالیا به دنیا آمد.

پدر او گوگولیمو بوکاچیو در یک پست بازرگانی در شهر بوچیا که امروزه با نام بِجایا (Béjaïa) شناخته می‌شود – بندری بازرگانی در شمال شرق الجزایر – کار می‌کرد.

به‌عنوان یک مرد جوان، فیبوناچی به تحصیل ریاضیات در بوچیا پرداخته و در طی سفرهای بی‌شمارش مزایای سیستم رقمی هندی – عربی را آموخت.
نکات کلیدی:

  • در توالی اعداد فیبوناچی، بعد از اعداد 0 و 1 تمامی دیگر اعداد حاصل جمع دو رقم پیشین می‌باشند.
  • در حوزهٔ معاملات، اعداد استفاده‌شده در سطوح فیبوناچی اصلاحی (Fibonacci retracement) اعدادی نیستند که در توالی فیبوناچی وجود دارند. بلکه به‌جای آن‌ها از اعدادی استفاده شده است که از روابط ریاضیاتی موجود در این توالی نشأت گرفته‌اند.
  • سطوح فیبوناچی اصلاحی با انتخاب نقاط سقف و کف در یک نمودار و استفاده از ابزار مرتبط نمایش داده می‌شوند. از سطوح فیبوناچی برای یافتن نقاط بازگشت احتمالی قیمت استفاده می‌شود.

نسبت طلایی

در سال 1202 پس از بازگشت به ایتالیا، فیبوناچی آنچه آموخته بود را در کتاب آباسی (Liber Abaci) مستند کرد. در کتاب آباسی، فیبوناچی توالی اعدادی را تشریح کرد که امروزه به نام او شناخته می‌شود.

توالی اعداد فیبوناچی بعد از اعداد 0 و 1، شامل اعدادی است که تمامی آن‌ها برابر جمع دو رقم پیشین خود می‌باشد. بنابراین این توالی به‌شکلی که در ادامه آمده می‌باشد:

0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610 و … که تا بی‌نهایت ادامه دارد. هر عدد تقریباً 1.618 برابر عدد قبلی خود است.

برای یادگیری خطوط و اعداد فیبوناچی مقاله آموزشی «خطوط و اعداد فیبوناچی در تحلیل تکنیکال چیست؟» را مطالعه نمایید.

عدد 1.618 با نام پی (Phi) یا نسبت طلایی (golden ratio) شناخته می‌شود. نسبت طلایی به‌شکلی مرموز در تمامی جهان اطراف ما استراتژی معاملات پلکانی دیده می‌شود.

در مهندسی، هنر و زیست‌شناسی. برای مثال، این نسبت در معماری ساختمان مشهور پارتنون (Parthenon)، در نقاشی مشهور لئوناردو داوینچی – مونالیزا، در گل‌های آفتاب‌گردان، گلبرگ‌های گل رز، پوسته صدف‌ها، شاخه‌های درخت‌ها، صورت انسان‌ها، گلدان‌های یونانی قدیمی و حتی در کهکشان‌های مارپیچی دیده ‌شده است.

نسبت عکس نسبت طلایی، 0.618 است که از این نسبت نیز به‌طور گسترده در معامله‌گری با استفاده از فیبوناچی استفاده می‌شود.

سطوح فیبوناچی به‌کاررفته در بازارهای مالی

در حوزه معامله‌گری، اعداد استفاده‌شده در سطوح اصلاحی فیبوناچی اعدادی نیستند که در توالی فیبوناچی وجود داشته باشند. بلکه، آن‌ها از روابط ریاضی موجود بین اعداد این توالی حاصل شده‌اند.

پایه و اساس نسبت طلایی فیبوناچی که عدد 61.8 ٪ است، از تقسیم یک عدد در این توالی بر عدد بعدی خود به‌دست می‌آید. برای مثال: 0.6180 = 144 / 89

نسبت 38.2 ٪ از تقسیم یک عدد در توالی فیبوناچی بر دومین عدد سمت راست خود به‌دست می‌آید. برای مثال: 0.3819 = 233 / 89

نسبت 23.6 ٪ از تقسیم یک عدد بر عدد دیگری که سه واحد با آن فاصله دارد حاصل می‌شود. برای مثال: 0.2360 = 377 / 89

سطوح اصلاحی فیبوناچی (Fibonacci retracement levels) با مشخص کردن نقاط کف و سقف در نمودار و استفاده از ابزار فیبوناچی به‌نمایش در می‌آیند.

ابزاری که نسبت‌های مهم فیبوناچی مانند 23.6 ٪، 38.2 ٪ و 61.8 ٪ را به‌صورت افقی به‌نمایش می‌گذارد. این خطوط افقی، محدوده‌های بازگشت احتمالی قیمت به‌شمار می‌روند.

سطح فیبوناچی 50 ٪ نیز به‌طور معمول در سطوح فیبوناچی دیده می‌شود. با وجود اینکه سطح 50 ٪ براساس اعداد فیبوناچی به‌دست نیامده است، این سطح را یکی از سطوح مهم در بازگشت قیمت‌ها به‌شمار می‌آورند. از این سطح به‌طور ویژه در تئوری داو (Dow theory) یاد شده و همچنین در کارهای آقای گان (W.D. Gann) دیده می‌شود.

استفاده از سطوح اصلاحی فیبوناچی به‌عنوان استراتژی معامله‌گری

سطوح اصلاحی فیبوناچی معمولاً به‌عنوان بخشی از استراتژی‌های معامله‌گری روند (trend trading strategy) مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در این سناریو، معامله‌گران یک اصلاح در روند را مشاهده کرده و سعی می‌کنند تا با استفاده از سطوح فیبوناچی ورودی کم‌ریسک در جهت روند اولیه داشته باشند.

معامله‌گرانی که از این استراتژی استفاده می‌کنند، احتمال می‌دهند که قیمت در یکی از سطوح فیبوناچی به حرکت در جهت روند اولیه ادامه داده و به همین جهت، به معامله وارد می‌شوند.

برای مثال، نمودار روزانه جفت‌ارز یورو به دلار آمریکا (EUR/USD) را در شکل زیر می‌بینید. می‌توانید مشاهده کنید که یک روند نزولی اصلی در تاریخ ماه مِی سال 2014 شکل‌ گرفته است (نقطه A). قیمت در ماه ژوئن به کف رسیده (نقطه B) و حدود 38.2 ٪ از سطوح اصلاحی فیبوناچی را (نقطه C) به‌عنوان اصلاح طی کرده است.

استراتژی‌هایی برای معامله با سطوح فیبوناچی اصلاحی

نمودار روزانه جفت‌ارز یورو به دلار آمریکا (EUR/USD) را در این شکل می‌بینید. می‌توانید مشاهده کنید که یک روند نزولی اصلی در تاریخ ماه مِی سال 2014 شکل‌ گرفته است (نقطه A). قیمت در ماه ژوئن به کف رسیده (نقطه B) و حدود 38.2 ٪ از سطوح اصلاحی فیبوناچی را (نقطه C) به‌عنوان اصلاح طی کرده است.

در این حالت، سطح 38.2 ٪ یک سطح عالی برای ورود به یک موقعیت معاملاتی فروش (Short position) و کسب سود از حرکات نزولی روند بوده است.

شکی وجود ندارد که بسیاری از معامله‌گران سطح 50 ٪ و 61.8 ٪ را نیز زیر نظر خود داشته‌اند. اما در این نمودار می‌بینیم که بازار آن‌قدر از قدرت صعودی برخوردار نبوده است که بتواند به آن نقاط برسد. به‌جای آن، جفت ارز EUR/USD از نقطه C، حرکت به سمت پایین را آغاز کرده و توانسته با حرکتی نسبتاً روان، کف قیمتی ایجادشده در نقطهٔ B را بشکند.

احتمال بازگشت قیمتی زمانی افزایش می‌یابد که یک سری از سیگنال‌های تکنیکال پس از رسیدن قیمت به‌سطحِ مشخصی از فیبوناچی‌ها، با یکدیگر تلاقی داشته باشند.

دیگر اندیکاتورهای تکنیکالی محبوب که در کنار سطوح فیبوناچی استفاده می‌شوند شامل الگوهای کندلی (candlestick patterns)، خط روند (trendlines)، حجم معاملاتی (trading volume)، نوسان‌سنج‌های شتاب قیمت (momentum oscillator) و میانگین‌ متحرک (moving averages) می‌باشند. دستهٔ زیادی از تأییدیه‌های اندیکاتوری وجود دارند که می‌توانند سیگنال بازگشت قیمتی صادرشده را تقویت کنند.

سطوح اصلاحی فیبوناچی در بسیاری از ابزارهای مالی مانند سهام (stocks)، کالاها (commodities) و بازار مبادلات ارزهای خارجی فارکس (Foreign Currency Exchanges – FOREX) مورد استفاده قرار می‌گیرند.

همچنین می‌توان از آن‌ها در تایم فریم‌های متفاوت استفاده کرد. هرچند، به‌مانند دیگر اندیکاتورهای تکنیکال قدرت پیش‌بینی ابزار فیبوناچی نیز نسبی بوده و بستگی به تایم فریم مورد استفاده دارد.

هرچه تایم فریم بلندمدت‌تر باشد، احتمال صحیح بودن پیش‌بینی‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند. به‌عنوان مثال، یک سطح اصلاحی 38.2 ٪ در یک نمودار هفتگی بسیار مهم‌تر از یک سطح اصلاحی 38.2٪ در یک نمودار پنج دقیقه‌ای است.

استفاده از فیبوناچی گسترشی

در حالی که می‌توان از سطوح اصلاحی فیبوناچی برای پیدا کردن نقاط احتمالی حمایت و مقاومت در بازار – محل‌هایی که معامله‌گران می‌توانند با امید گرفتن کل روند وارد معاملات شوند – استفاده کرد، فیبوناچی گسترشی (Fibonacci extension) می‌تواند این استراتژی را با مشخص نمودن اهداف سود، تکمیل کند.

برای یادگیری بیشتر فیبوناچی گسترشی مقاله آموزشی «فیبوناچی گسترشی یا انبساطی در تحلیل تکنیکال چیست؟» را مطالعه نمایید.

سطوح فیبوناچی گسترشی شامل تعدادی از سطح‌های قیمتی می‌باشد که فراتر از سطح استاندارد 100 ٪ ترسیم شده و توسط معامله‌گران برای یافتن نقاط خروج مناسب، مورد استفاده قرار می‌گیرند. سطوح اصلی فیبوناچی گسترشی شامل 161.8 ٪، 261.8 ٪ و 423.6 ٪ می‌باشند.

حال با نگاه کردن به نمودار جفت‌ارز یورو به دلار آمریکا (EUR/USD)، به بررسی یک مثال می‌پردازیم:

استراتژی‌هایی برای معامله با سطوح فیبوناچی اصلاحی

به سطوح فیبوناچی گسترشی رسم شده در نمودار بالا نگاهی بیاندازید. می‌توانیم یک هدف قیمتی (Price Target) احتمالی را استراتژی معاملات پلکانی برای معامله‌گری که معامله‌اش را از سطح اصلاحی 38.2 ٪ مثال قبلی نگه داشته است مشاهده کنیم. معامله‌ای که تا سطح 161.8 ٪ در قیمت 1.3195 حرکت کرده است.

جمع‌بندی

سطوح اصلاحی فیبوناچی می‌تواند نقاط بازگشت قیمتی را با دقتی بالا به‌نمایش بگذارند. هرچند معامله با استفاده از آن‌ها راحت نمی‌باشد. بهترین روش برای استفاده از این سطوح،‌ به کارگیری آن‌ها در یک استراتژی معاملاتی می‌باشد.

به‌طور ایدئال، این استراتژی به‌دنبال تلاقی‌ای از سیگنال‌های چندین اندیکاتور جهت تشخیص نقاط احتمالی بازگشت قیمتی می‌باشد. مناطقی که ورودی کم‌ریسک (Low-risk entry) با سود بالا محسوب می‌شوند.

هرچند ابزارهای معاملاتی فیبوناچی، از مشکلی مشابه با تمامی استراتژی‌های معامله‌گری– حتی تئوری امواج الیوت – رنج می‌برند. با این حال، بسیاری از معامله‌گران با استفاده از نسبت‌های فیبوناچی (Fibonacci ratios) و سطوح اصلاحی توانسته‌اند به موفقیت‌های خوبی در روندهای طولانی‌مدت قیمت دست پیدا کنند.

سوالات و نظرات در خود را در مورد این مقاله در قسمت دیدگاه‌ها با دیجی کوینر به اشتراک بگذارید. در سریع ترین زمان ممکن پاسخگوی شما عزیزان هستیم.

تیم تحریریه دیجی کوینر

این مقاله به کوشش هیئت تحریریه دیجی کوینر تولید شده است. تک تک ما امیدواریم که با تلاش خود، تاثیری هر چند کوچک در آگاه سازی فعالان حوزه رمز ارزها و بازارهای مالی داشته باشیم.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا